پنجشنبه, ۲۹ فروردین ۱۳۸۷
کلاسهای استاد اینگونه بود: هر تمرین را یکی از شاگردها پای تخته حل میکرد… هرکس به روش خود و با استفاده از علامتها و نشانههای ویژهی خود. خواندن جزوههای استاد هنوز هم لذت دیگری دارد… جزوههای استاد، زنده است! پر است از خاطرات کسانی که تنها یادگار باقیماندهشان همین علامتها و نشانههاست…!
نیمهی پر زندگیم را شاید، مدیون استاد باشم… استادی که با همه موفقیتش در زندگی، در سی و پنج سالگی تصمیم گرفت به آن پایان دهد… استاد آنقدر موفق بود که هنوز هم بعد از گذشت پنج سال خیلیها حسرت موفقیتهای او را میخورند… خیلیها!
