نمیدونم این همه اصراری که برای ثابت کردن خودم به آدمهایی که شخصیت خودشون پر از چاله چوله و سوراخه چه توجیهی میتونه داشته باشه!
توجیهی براش ندارم اما انرژی زیادی براش میگذارم!
پ.ن:
هزار آفتاب ِ خندان در خرام ِ توست
هزار ستارهی گریان
در تمنای من.
عشق را
ای کاش زبان ِ سخن بود