آشوب

وقتی پرنده‌ها همه خونین بال
ترانه‌ها همه اشک آلود
ستاره‌ها همه خاموشند
حتی با هزار باغ پر از گل نیز بهار نمی‌شود

فریدون مشیری

۲۰ گیگابایت از مهمترین اطلاعات روی هاردم ناگهان از دست رفت! فعلا به کمک برنامه‌های GetDataBack و Lost & Found و یک هارد کمکی در حال بازیابی اطلاعات به سر می‌برم. خوشبختانه نتیجه امیدوار کننده است و همه چیز همانطور که بود بازیابی می‌شود فقط به خاطر کند بودن پروسه و کم بودن ظرفیت هارد کمکی این پروسه خیلی طولانی شده!

الان بوسیله‌ی یک ویندوز ۹۸ نصفه نیمه و مرورگر Mozzila اینحا هستم! اینترنت هم که با Mozzila یه شکل دیگس!

دوست داشتم فینال بازی‌های Masters 2005 بین Matthew Stevens و John Higgins برگزار بشه. Higgins به فینال رسید ولی O’Sullivan قهرمان شد! حالا تو بازی‌های Irish Masters بالاخره Stevens تو فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ به یک فینال رسید ولی باز O’Sullivan قهرمان شد! بالاخره باید O’Sullivan همیشه حضور داشته باشه ظاهرا!
بازی Matthew Stevens و Robert Milkins در نیمه‌نهایی به نظر من فوق‌العاده بود. بازی فینال هم همیشه جذاببت‌های خاصی داره!

فعلا O’Sullivan با چهار قهرمانی (یکی در ۲۰۰۴ و سه‌تا در ۲۰۰۵) در این فصل با اقتدار کامل جلو می‌ره و احتمالا با ۲ دوره بازی باقی مونده کسی نتونه بهش برسه!
فکر کنم تو جدول Williams ـ که تا قبل از این بازی‌ها دوم بود ـ بره پایین و Stephen Hendry دوم بشه! Stevens هم باید کمی از مقام ششم بیاد بالاتر شاید حتی بالاتر از Hunter که تا قبل از این باز‌ها چهارم بود! باید دید چه اتفاقاتی خواهد افتاد!

بالاخره کدوم؟ چقدر جوونا بلاتکلیف شدنا!

وای، باران؛
باران!
شیشه‌ی پنجره را باران شست.
از دل من اما،
- چه کسی نقش ترا خواهد؟
آسمان سربی رنگ،
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.

می‌پرد مرغ نگاهم تا دور،
وای، باران،
باران؛
پر مرغان نگاهم را شست.

منظره‎‌ی روزهای بارانی پنجره اتاقم که نمی‌فهمم چرا انقدر دوستش دارم .. و چرا انقدر شبیه است آن به روزهایی که گذشتند نه آنطور که من دوست داشتم!