جشنواره دو

در شش روز گذشته سیزده فیلم دیده‌ام!
«جدایی نادر از سیمین» را در اولین اکرانش در جشنواره دیدم و واقعا یک نیم‌تنه از فیلم‌های دیگر بالاتر بود! واقعا از این بهتر نمی‌توان فیلمی ساخت!

فیلم‌های دیگری که دوست داشتم به ترتیب «یک حبه قند»، «سعادت آباد»، «برف روی شیروانی داغ»، «آقا یوسف»، «فرزند صبح» و «سیزده 59» بود.

و اما شرحی از چند فیلم:
پس از پنجاه دقیقه انتظار در سالن سینما، بیست دقیقه‌ی ابتدایی «سوت پایان» (نیکی کریمی) را دیدم و پس از وفقه‌ای پانزده دقیقه‌ای ادامه آنرا. تلخ بود. خیلی تلخ. در بعضی سکانس‌ها هم بد بود. اما مثل فیلم قبلی نیکی کریمی می‌توان آنرا دوست داشت.

«باد و مه» (محمد علی طالبی) صحنه‌های زیبایی از طبیعت کشور را به تصویر می‌کشد. اما معلوم نیست حضور در بخش مسابقه‌ی جشنواره امسال چه معیارهایی داشته است!

گفتند «مرهم» (علیرضا داودنژاد) فیلم متفاوتی از اوست. در سی دقیقه‌ی ابتدایی فیلم این مورد کاملا محسوس است اما نکته این بود که متفاوت بود اما بهتر نبود! اما در ادامه، فیلم جان(!) گرفت و پس از آن می‌توان گفت مرهم از  سینمای داودنژاد خیلی جلوتر است. بازی طناز طباطبایی در این فیلم را دوست داشتم.

در مورد «مرگ کسب و کار من است» (امیر ثقفی) چیزی نمی‌گویم! فقط اینکه صحنه‌های کلیشه‌ای پایانی برای نابود کردن یک فیلم خوب کافی بود چه برسد به «مرگ کسب و کار من» است.

«برف روی شیروانی داغ» (محمد هادی کریمی) نام گمراه کننده‌ای است. فیلم را بسیار دوست داشتم و توصیف حسی که از فیلم گرفتم برایم ناممکن است. سرگذشت مردی با فرجامی بدون عشق شخصی‌ترین برداشت من از این فیلم است.

به جای «اسب حیوان نجیبی است» (عبدالرضا کاهانی)، فیلم «خیابان بیست و چهارم» (سعید اسدی) را نشانمان دادند! فیلم احتمالا جنایی بود اما نمی‌دانم چرا در صحنه‌های جنایت سالن از خنده‌ی جمعیت پر می‌شد!

«سعادت آباد» (مازیار میری) یکی از بهترین اتفاق‌های جشنواره برای من بود. هرچقدر هم که فیلم شما را به یاد درباره الی بیندازد. «سعادت آباد» فیلم خوبی است و پس از دیدن فیلم تازه می‌توان به دلیل انتخاب نام «سعادت آباد» برای فیلم پی برد!

«آقا یوسف» (دکتر علی رفیعی) را هم دوست داشتم چون مثل همه‌ی کارهای دکتر به راحتی می‌توان آنرا دوست داشت حتی اگر همه‌ی انتظاراتت را برآورده نکند.

بقیه فیلم‌هایی که دیدم یکی از ما دو نفر، فرزند صبح، سیزده 59 و یک حبه قند بود که بعدا نظرم در مورد آنها را خواهم گفت.

دیدگاهی بنویسید